سوئیفت چیست؟ سوئیفت در واقع یک مجموعه بین بانکی است که توسط بانک های جهان تاسیس و اداره شده و شبکه ای برای ارسال حواله های مالی ایجاد کرده است تا به شکل استاندارد این حواله ها در زمان کم و امنیت زیاد منتقل شوند. اما چرا سوئیفت به وجود آمد و چرا مهم ترین شبکه نقل و انتقال مالی در جهان است؟ چرا بدون آن انجام معاملات بزرگ ممکن نیست؟ مزایا و معایب سوئیفت چیست؟ و چگونه می توان از سوئیفت استفاده کرد؟
تاریخچه سوئیفت
برای پاسخ به سوال سوئیفت چیست بهتر است از ابتدا و از تاریخچه سوئیفت شروع کنیم. بعد از جنگ دوم جهانی و با تشکیل جامعه ملل نیاز به وجود سامانه های جهانی مالی هم بیش از پیش احساس شد. بانک های مختلف راهکارهایی را در آن زمان مورد استفاده قرار دادند که عموما به خاطر امنیت و سرعت پایین مورد استقبال واقع نمیشد. برای مثال استفاده از نامه های پستی به عنوان حواله نه تنها زمان زیادی برای انتقال داده ها نیاز داشت که بعضا در بین راه مخدوش شده یا مورد سو استفاده قرار می گرفت.
با گسترش شبکه های مخابراتی این ایده به وجود آمد که از آن ها برای انتقال حواله های بانکی هم استفاده شود. این ایده در اوایل دهه 60 میلادی مطرح شد اما تا سال 1971 عملی نشد. چرا که نیاز بود مراحل قانونی، نکات امنیتی و مسائل مرتبط با نقل و انتقالات مالی در ایده مطرح شده مورد توجه قرار گیرد. به صورتی که راه کار جدید، اشکالات راه کارهای غیر استاندارد قبلی را نداشته باشد.
بالاخره و در سال 1971 این راه کار با نام SWIFT شروع به کار کرد که مخفف society of worldwide interbank financial telecommunication است. از آن زمان سوئیفت در رشد مداوم بوده و هر ساله به تعداد بانک های عضو شبکه آن افزوده می شود. هم اکنون بیش از 11000 بانک در بیش از 200 کشور جهان عضو شبکه سوئیفت هستند که با روزانه بیش از 30 میلیون تراکش سوئیفت را به اصلی ترین شبکه نقل و انتقال مالی در سطح جهان و به خصوص در معاملات بزرگ تبدیل کرده اند.

سوئیفت چگونه کار می کند؟
تصور کنید در هر کشور یک فرودگاه بین المللی وجود دارد که از طریق آن می توان به شهرهای دیگر سفر کرد. سوئیفت فرودگاه بین المللی حواله های ارزی در هر کشور است که پیام ها از طریق آن به دیگر کشورها ارسال می شود و پیام های دریافتی را به بانک های مقصد ارسال می کند. در هر کشوری یک نقطه SAP توسط سوئیفت تعریف می شود که با بانک های عضو سوئیفت در آن کشور در ارتباط است. این نقطه حواله های مالی را از بانک های مبدا گرفته و به بانک های مقصد ارسال می کند. به این شکل در شبکه ای بسته که امکان دخالت در آن بسیار کم است، حواله های بانکی رد و بدل می شوند.
برای استفاده از سوئیفت به یک کد 11 رقمی نیاز است به نام سوئیفت کد. این کد در واقع اطلاعات ثابت بانک مقصد است که در کنار اطلاعات گیرنده و فرستنده حواله ارزی باید مورد استفاده قرار گیرد و تنها بانک هایی آن را دارا هستند که عضو سوئیفت باشند. 8 رقم ابتدایی این کد مربوط به بانک و کشور میزبان بانک است که الزامی است و سه رقم بعدی مربوط به شعبه است که بدون آن هم می توان حواله سوئیفت را ارسال کرد.